W Niedzielę Palmową uczestnicy 13. Pielgrzymki wielkopostnej do kościołów stacyjnych Lublina uczestniczyli o godz. 8.30 we Mszy św. w lubelskiej archikatedrze.
Pielgrzymi wielkopostni od Środy Popielcowej do Niedzieli Palmowej (od 18 lutego do 29 marca 2026 r.) odwiedzali kościoły naszego miasta. Zwyczaj nawiązuje do tradycji rzymskiej sięgającej w VI wieku.
Kościoły stacyjne – to 40 lubelskich kościołów, w których osoby pragnące w ten sposób pogłębiać swoje przeżywanie Wielkiego Postu, gromadzą się na Mszy świętej, przez czterdzieści dni udając się codziennie do innego kościoła. Jest to okazja do dawania świadectwa wiary, a jednocześnie do szczególnej modlitwy, nawrócenia i rozpoczęcia nowego życia z Chrystusem oraz do przygotowania się do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.
Tradycja spotykania się i modlitwy w kościołach stacyjnych wywodzi się z pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy to w Rzymie podczas Wielkiego Postu wierni pod przewodnictwem papieża lub proboszczów zbierali się każdego dnia w innym kościele Wiecznego Miasta. W kościołach powstałych zwykle w miejscach związanych ze świadectwem wiary pierwszych chrześcijan-męczenników Chrystusa (tzw. kościołach tytularnych). Praktyka, zapoczątkowana przez papieża Grzegorza Wielkiego w VI w., upadła w okresie niewoli awiniońskiej papieży. Do zwyczaju zaczęto powracać w XVI w., a ostatecznie powrócono do niego w XX w. Do dziś pierwszym kościołem stacyjnym w Rzymie, w którym w Środę Popielcową papież odprawia Mszę św. rozpoczynającą Wielki Post i posypuje głowy wiernych popiołem, jest bazylika św. Sabiny na Awentynie. W roku 2006 papież Benedykt XVI potwierdził, że „tradycja kościołów stacyjnych zachowuje swoją wartość mimo minionych wieków”.
